Mostrando entradas con la etiqueta Van De Sfroos Davide. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Van De Sfroos Davide. Mostrar todas las entradas

martes, 1 de mayo de 2012

E sèmm partii, de Davide Van De Sfroos (2001)


Come figli raccolti in braccio
da questa nave che non sa partire,
ricamiamo il mare con lo sguardo a punta,
l’ancora più grossa ce l’abbiamo qui.

Come figli portati a spasso
dalle onde a pezzi che san tutto loro,
verso un orizzonte con il sole al collo,
dondolando sempre, ma cadendo mai.

L’unda de ieer porta l’unda de incöö
l’öcc de un vecc l’era l’öcc de un fiöö.

E sèmm partii e sèmm partii,
per questa America sugnàda in prèssa,
la fàcia dùpia cum
è una munéda
e una valìsa che ch’è deent nagòtt
E sèmm partii e sèmm partii,
cumè tocch de vedru de un büceer a tocch,
una vita noeva quaand finìss el maar
mentre quèla vègia la te pìca i spàll…
E sèmm partii…

Come figli salutati a mano
da questa gente che non riesci più a vedere,
fazzoletti bianchi che non san volare,
non ci seguiranno e resteranno là.

Come figli presi a calci in culo
da una paura con le scarpe nuove
e gli occhi bruciano senza rumore,
non è solo il vento, non è solo il sale.

L’unda de ieer porta l’unda de incöö
l’öcc de un vecc l’era l’öcc de un fiöö.

E sèmm partii e sèmm partii,
per questa America che maja tücc
un gratacieel o una ricultèla
se la furtoena la me baserà.
E sèmm partii e sèmm partii,
cumè una cicàda cuntra la bufera,
se che la foo cambi la mia vita,
se fùndi mea l’è giammò quajcòss.
E sèmm partii....

Come figli raccattati al volo
da questa statua che nasconde il cielo,
ha una faccia dura e ci guarda strano,
sarem poi simpatici alla Libertà?

E sèmm partii e sèmm partii,
per questa America sugnàda in prèssa,
la fàcia dùpia cumè una munéda
e una valisa che gh’è deent nagòtt.
E sèmm partii e sèmm partii,
cumè tòcch de vedru de un büceer a tòcch,
una vita noeva quaand finìss el maar
mentre quèla végia la te pica i spàll
E sèmm parti...

Del album "E sèmm partii".
Imágenes del film "Nuovomondo" de Emanuele Crialese (2006).